Okres największej ekspansji ssaków miał miejsce we wczesnym trzeciorzędzie. Leniwi wilgotne lasy. Ich schronieniem są sterty roślinności, puste pnie drzew i wnęki skalne.
Kolczatki australijskie żyjące na terenach suchych mogą nie pobierać pokarmu przez wiele tygodni. Zjadają dużo dżdżownic, które znajdują w wilgotnej glebie lasów. Ich długi, ruchliwy język jest wsuwany w pęknięcia kory martwych drzew i do wnętrza rozmaitych dziupli, skąd sprawnie wyciągają owady i ich larwy. Po złożeniu jaja, samica kolczatki umieszcza je w tymczasowym worku inkubacyjnym, który mieści się na jej brzuchu. Jej kloaka wydziela w tym czasie kleisty płyn, którym jajo jest przyklejane do worka. Wyklute młode jest karmione mlekiem, które sączy się po włosach otaczają- c cych ujście gruczołów mlecznych. Mała kolczatka przebywa w worku od sześciu do ośmiu tygo- Q dni, dopóki pojawiające się na jej ciele kolce nie 8 zmuszą matki do pozostawiania jej w gnieździe. Kolczatka w chwili zagrożenia zwija się w kłębek. Czy wiesz, że... Gdy skórę pierwszego dziobaka wysłano w 1 798 roku do British Museum uczeni, którzy ją zobaczyli uznali, że jest to mistyfikacja.
Aby być w dobrej kondycji, dziobak musi zjeść dziennie pół kilo dżdżownic -w ciągu miesiąca daje to 12 tysięcy tych pierścienic. Kolczatka australijska żyła w niewoli pięćdziesiąt lat. Kolczatki są wyjątkowo silne. Zwierzęta w niewoli mogą całkowicie zdemolować klatkę. Chociaż kolczatki są pod ochroną, Aborygeni pieką je w glinie i uważają za przysmak. ^ Młoda kolczatka jest goła od 6 do 8 tygodni. Przebywa w matczynym worku aż do momentu pojawienia się kolców.