Zamiast zębów dorosłe dziobaki posiadają rogowe płyty, którymi kruszą twarde skorupiaki i mięczaki.
Ssaki te zjadają ogromne ilości pokarmu, ich dzienna porcja sięga połowy masy ciała. Dziobak jest wyposażony przez naturę w groźny oręż, jakim jest jad. Samce na piętach kończyn tylnych posiadają ostre wyrostki, wydzielające jad tak silny, że może zabić psa lub spowodować poważne cierpienia u człowieka. Rozmnażanie Po kopulacji samica dziobaka kopie na brzegu norę o długości do osiemnastu metrów. Komora lęgowa jest wyścielona liśćmi, a otwór wlotowy zatykany ziemią. Samica składa zazwyczaj dwa białawe jaja wielkości jaj szpaka, które czasami są ze sobą zlepione. Wysiaduje jaja zwijając się obok nich albo leżąc na grzbiecie i mając jaja na swoim brzuchu. Świeżo wyklute dziobaki mają dwa i pół centymetra długości, są ślepe i nagie. Mleko jest produkowane przez gruczoły mleczne i wyciskane na zewnątrz, gdyż samica nie posiada sutków. Po czterech miesiącach młode wychodzą z nory, a dwa tygodnie później są samodzielne. Kolczatki Pokrycie ciała kolczatki to futro i długie kolce. W sytuacji zagrożenia kolczatka zwija się tak jak jeż, na miękkim gruncie potrafi też w ciągu sześciu, siedmiu minut wkopać się w glebę i ukryć pod ziemią. Samce są większe od samic i mają rogowe ostrogi na tylnych kończynach.
W przeciwieństwie do dziobaka, kolczatki nie posiadają gruczołów jadowych. Kolczatka australijska żyje w Australii i Papui Nowej Gwinei w suchym lub mokrym środowisku, natomiast prakolczatka zamieszkująca Papuę Nową Gwineę i wyspy Salawati preferuje Pierwsze ssaki rozwinęły się z mięsożernych gadów pod koniec triasu....(czytaj dalej)